Personalizowanie bajki-przewodnik
Dokonując zakupu peronalizowanej bajki warto zapoznać się nieco wcześniej z motywami, stylami i wskazówkami tak, aby uzyskać jak najlepszy efekt.
Bajkę możesz stworzyć w różnym stylu graficznym.Poniżej pokazane są te, które możesz wybrać tworząc swoją bajkę.
* kliknij w obrazek aby powiększyć
Do wyboru masz wiele motywów narracyjnych
* kliknij aby przeczytać opis
- Świat nierealny: Akcja dzieje się w krainach czarów, zaczarowanych lasach czy podziemnych królestwach.
- Obecność magii: Zaklęcia, eliksiry i przedmioty o niezwykłych mocach są na porządku dziennym.
- Bohaterowie z nadprzyrodzonymi cechami: Zwierzęta mówią ludzkim głosem, a ludzie posiadają magiczne zdolności.
- Świat fantastyczny: Występują w niej postacie nadprzyrodzone (np. wróżki, smoki, czarownice) oraz magiczne przedmioty.
- Nieokreślony czas i miejsce akcji: Historie rozpoczynają się zazwyczaj od formuły typu „za górami, za lasami”.
- Wyraźny podział na bohaterów: Postacie są zazwyczaj jednoznacznie dobre lub złe (zasada kontrastu).
- Szczęśliwe zakończenie: Niezależnie od przeciwności losu, morał zakłada ostateczny triumf sprawiedliwości
- Ukryty morał: Śmiech ma na celu rozluźnienie, ale pod osłoną żartu zawsze kryje się jasne przesłanie (np. o tym, że kłamstwo ma krótkie nogi, lub że warto pomagać innym).
- Zwierzęta z charakterem: Często występują w niej spersonifikowane zwierzęta o skrajnych, przerysowanych cechach (np. bardzo chytry lis, niezwykle powolny żółw).
- Kontrast i zaskoczenie: Fabuła opiera się na zderzeniu dwóch różnych światów lub postaw, które wywołują komiczne nieporozumienia.
- Zupełnie nowy świat: Akcja dzieje się w fikcyjnych krainach (często nawiązujących klimatem do średniowiecza,kosmosu,czy zmyślonych krain), które mają własną geografię, historię i prawa.
- Obecność magii: Czary, artefakty i moce nadprzyrodzone są codziennością, a nie tylko incydentalnym zjawiskiem.
- Mityczne rasy i bestie: Obok ludzi występują tam elfy, krasnoludy, orki, smoki czy gobliny.
- Epicka walka dobra ze złem: Bohaterowie często wyruszają w niebezpieczną misję lub ratują swój świat przed potężnym zagrożeniem.
- Zaginięcie lub sekret: Fabuła rozpoczyna się od nietypowego wydarzenia – zniknięcia ważnego przedmiotu, tajemniczego listu lub dziwnego zjawiska.
- Bohater-detektyw: Główną postacią jest zazwyczaj sprytny bohater (często zwierzę, np. mądry sowa, lis o bystrym umyśle), który rozwiązuje zagadkę dzięki dedukcji.
- Zbieranie poszlak: Postać prowadzi śledztwo, rozmawia z innymi bohaterami, bada ślady i łączy fakty.
- Dydaktyczny morał: Kluczowym elementem odróżniającym ją od czystego kryminału jest nauka płynąca z historii (np. prawda zawsze wychodzi na jaw, nie należy oceniać innych po pozorach).
- Odkrywanie tajemnicy: Główni bohaterowie próbują rozwiązać zagadkę związaną z duchem (np. dowiedzieć się, dlaczego nie może zaznać spokoju i odejść w zaświaty).
- Morał i odkupienie: Często duch to postać, która za życia popełniła błąd i teraz stara się naprawić swoje postępowanie, pomagając żywym.
- Oswojenie strachu: Uczą, że to, co nieznane i „straszne” z wyglądu, w głębi serca może być miłe i pomocne.
- Przekraczanie granic: Pokazują relacje między światem żywych a umarłych, udowadniając, że miłość, przyjaźń czy obietnice trwają nawet po śmierci.
- Nauka bez stresu: Wiedza jest przekazywana naturalnie, dzięki czemu dziecko chłonie ją z przyjemnością, a nie z obowiązku szkolnego.
- Jasny morał: Opowieść zawsze niesie ze sobą konkretny przekaz, wartość lub pouczenie.
- Zaangażowanie emocjonalne: Pokazuje bohaterów, z którymi maluch może się utożsamić, często mierzących się z różnymi wyzwaniami.
- Przystępny język: Trudne zagadnienia (np. zjawiska atmosferyczne, technologia czy relacje z ludźmi) są uproszczone i pokazane w obrazowy sposób.
- Przez obraz i dźwięk (dla najmłodszych) – rozpoznawania kształtów, kolorów czy pierwszych słów.
- Przez fabułę (dla przedszkolaków) – radzenia sobie ze złością, empatii, przyjaźni czy zasad bezpieczeństwa.
Wskazówki dotyczące zdjęcia:
Wymagania do zdjęcia: Dziecko nie może mieć czapki na głowie ani żadnych elementów zasłaniających twarz/włosy (smoczek, tatuaże). Twarz i włosy muszą być dobrze widoczne. Dziecko powinno stać w miarę możliwości na wprost kamery i patrzeć również na wprost, bez przymrużonych oczu. Dziecko powinno mieć naturalny wyraz twarzy lub lekki uśmiech - nie może jeść, mieć szeroko otwartej buzi, grymasów itd. Zdjęcie nie może być bardzo niskiej rozdzielczości. Zdjęcie nie powinno być w zbyt ciemnym świetle.
Przykłady dobrych i złych zdjęć:













